หลังจากนั่งเล็งจะเอาภูตอารักษ์เพิ่มมานาน เมื่อมีระบบรองรับแล้ว เราก็จัดปาย~

เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมู

        

ลงทะเบียนภูตอารักษ์ลูยา : อาฟานาส ฟาบรี AH Rank B


 

                “ผมอยากได้แกะเป็นสัตว์เลี้ยงฮะ”

                เป็นคำพูดของอาลี...เด็กอาราฟที่มาอยู่กับผมได้หลายเดือนแล้ว พร้อมกับทำตาใสแจ๋วเมื่อผมถามว่าอยากเลี้ยงตัวอะไรไหม

                เหตุที่ต้องถามอย่างนี้ เพราะตอนที่เด็กนี่มาอยู่กับผม เขาชอบพูดถึงแกะ การปลูกผัก หรือสารพัดเกษตรกรรม ไม่ก็งานบ้านงานเรือน จนผมเริ่มคิดว่าควรหาอะไรมาให้เด็กวัยสิบห้าย่างสิบหกเล่นด้วยหน่อยก็คงดี นอกจากเพื่อนที่โรงเรียนภาษา ครอบครัวแฟร์เบอโรห์ และผมเอง

                เพื่อนที่ดีที่สุด...และเรื่องมากน้อยกว่ามนุษย์เป็นไหนๆ ก็คือ 'สัตว์'

                แต่ด้วยความที่ผมเป็นเอเอช ดังนั้นการจะเลี้ยงสัตว์...ถึงเป็นสัตว์เล็กๆ ก็ลำบากเพราะต้องออกเดินทางบ่อยๆ ถึงจะมีเวลาเลี้ยงดูแลให้อาหาร หรือเล่นกับมัน แต่จะเอาข้ามประเทศได้ยังไง ขืนปล่อยเอาไว้ที่บ้านก็คงแห้งตายก่อนจะได้กลับบ้านไปให้อาหารพวกมัน

                ดังนั้น...ภูตอารักษ์คือตัวเลือกที่ดีที่สุด

                และ ‘แกะ’ คือคำตอบของอาลีเมื่อผมถามเรื่องนี้ไป...

                “ไม่ได้เหรอฮะ อาฟานา” เด็กนั่นถามพร้อมกับทำตาละห้อย

                อันที่จริงก็ไม่ใช่ไม่ได้หรอก แต่เธอเคยเลี้ยงสัตว์อื่นนอกจากแกะบ้างไหม...แน่นอนว่าผมไม่ถามออกไป เพราะรู้ดีว่าเจ้าตัวคงตอบว่า ‘แพะกับวัว’ ซึ่งไม่ต่างกันเท่าไร

                “เอาเป็นว่าฉันจะลองหาให้ก็แล้วกัน” ผมตัดบทไว้แค่นั้น แล้วเราก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องภูตอารักษ์สัตว์เลี้ยงกันอีก

                จนกระทั่งมาฟรองซ์...และนึกขึ้นได้ว่าที่นี่ก็มีแหล่งค้าอาร์ติแฟกต์หรือของเก่าเถื่อนไม่น้อย อาจจะหาภูตอารักษ์น่ารักๆ ให้อาลีเลี้ยงเล่นได้สักตัวสองตัว

               

               ในวันนี้ จัสต์...อืม...คุณจัสติน่าสินะ ก็พาพวกเด็กๆ ไปเดินเล่น แน่นอนว่ารวมถึงเจ้าเม่นจอมจุ้นด้วย ผมจึงมีเวลาเดินเล่นเรื่อยเปื่อยบนถนนใจกลางเมือง ก็เลยคิดว่าจะเข้าร้านขายของเก่าสักร้านสองร้าน เผื่อฟลุคหาภูตอารักษ์ได้สักตัว แม้จะรู้ทั้งรู้ว่ามีเปอร์เซ็นต์ไม่เกินสิบที่จะเป็นไปได้

                แต่จะให้บุกป่าฝ่าดงเพื่อไปหาภูตอารักษ์ตัวเดียวมาให้เด็กเลี้ยงเล่น...ก็คงบ้าไปหน่อยละมั้ง

                ระหว่างทางนั้นเอง ผมเห็น ผอ. แมกซิมิลเลียน อยู่ไวๆ แต่ไม่ได้ทักอะไร เพราะเขาก็ท่าทางไม่เห็นผมเหมือนกัน ซึ่งถ้าหากทัก เรื่องอาจจะยาว และผมอาจจะไม่ได้เดินหาภูตอารักษ์เล่นอย่างที่ตั้งใจ

                ทว่าขณะที่ผมกำลังเลี้ยวเขาตรอกแคบๆ แห่งหนึ่งพร้อมกับกำลังคิดถึงธุรกิจภูตอารักษ์ที่สมควรมีไว้อย่างที่สุดอยู่นั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

                “ต้องหาแหล่งก่อนครับ” นั่นเป็นคำพูดหลังจากที่ผมบ่นว่า ‘น่าจะมีร้านขายภูตอารักษ์ที่ไม่อันตรายซักร้าน’

                ผมหันไปมอง อา...อย่างที่คิด ผอ. พิพิธภัณฑ์อังกฤษนั่นเอง

                “อ้าว ผอ. เดินตามมาเหรอครับ”

                “ครับ อาฟเดินเร็วเหมือนกันนะเนี่ย”

                ผมลอบกลอกตานิดหน่อย ผมไม่ได้รังเกียจเขาหรอกนะ แต่ตอนนี้ผมอยากทำภารกิจคนเดียวมากกว่า จึงบอกไปตามตรง “พอดีมีธุระนิดหน่อยน่ะครับ กำลังอยากได้ภูตอารักษ์น่ารักๆ ซักตัว ก็เลยเดินหาร้านอยู่ ร้านพวกนี้จะขายของแอบๆ น่ะครับ” ดูสีหน้าเขาแล้วคงเข้าใจ ผมจึงพูดต่อ “ถ้ายังไงผมคงต้องขอตัวก่อน อยากหาคนเดียวน่ะครับ”

                ผอ. จึงยิ้มตอบรอยยิ้มผมอย่างเป็นมิตร พร้อมกับบอกว่า “Good Luck”

                จากนั้นผมจึงเดินเข้าตรอกต่อไป

                จนกระทั่งพบร้านเล็กๆ เก่าๆ แห่งหนึ่ง ร้านนี้เป็นตึกทรงเก่า ไม้ที่ใช้ทำประตูก็เก่า เรียกว่าทุกอย่างเก่าจนราวกับหลุดมาจากศตวรรษที่ 18 แต่ก็ไม่แปลกสำหรับพวกร้านขายของเก่าอย่างนี้

                อะไรไม่ทราบดลใจผมให้เข้าไปในร้าน...และพบลุงแก่ๆ หน้าตาไม่เป็นมิตรผมยาวรุงรังนั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ท่ามกลางกองของเก่าแบบที่บางชิ้นสมควรชั่งกิโลขาย

                “หาอะไรครับ” เขาทักมา

                “ก็...หาไปเรื่อยๆ น่ะครับ” ผมยิ้มตอบ และไม่ได้บอกตรงๆ ว่าหาภูตอารักษ์ คนร้านขายของเก่าแบบนี้มีไม่น้อยที่ไม่รู้จักสิ่งที่ผมหาอยู่

                เขาจึงละความสนใจจากผม ราวกับเป็นเรื่องปกติที่ลูกค้าจะเข้ามาเดินวนรอบร้านเล่นสักสองสามรอบแล้วกลับออกไปแบบไม่หยิบอะไรมาวางหน้าเคาน์เตอร์

                ร้านนี้ก็น่าสนใจไม่น้อย...

                ผมพบอาร์ติแฟกต์แรงก์ต่ำๆ อยู่สองสามชิ้นที่มุมห้องมุมหนึ่ง ส่วนมากเป็นพวกเครื่องราง ไม่มีอันตรายพอจะแจ้งแก่ทางสมาคมถึงแม้จะมีคุณค่าทางโบราณคดีก็เถอะ

                “ใครเอามาขายเหรอครับ” ผมถามขึ้นลอยๆ เหลือบเห็นเจ้าของร้านตวัดมองมาอย่างไม่ชอบใจ

                “ก็ทั่วๆ ไปนั่นแหละ”

                อา...งั้นคงรับซื้อเถื่อนมา ซึ่งถือว่าเป็นปกติของร้านพวกนี้

                ตอนนี้ผมอยากหาภูตอารักษ์มากกว่าจะมาปราบปรามอาร์ติแฟกต์เถื่อน จึงเงียบเสียดีกว่า แล้วรื้อของดูอีกสองสามอย่างซึ่งเหมาะกับการแต่งบ้านของเหล่ามหาเศรษฐีจนกระทั่ง...

                เห็นตุ๊กตาดินแบบอิคนา...สภาพดีมาก อยู่ใต้กองของพวกนั้น

                ผมคว้าตุ๊กตาตัวนั้นขึ้นมาดูทันที ปกติพวกนี้จะถูกฝังไว้รวมกับมัมมี่ภิกษุณีแถวๆ เทือกเขาแอนเด็น และถ้าสิ่งที่คิดไว้ไม่ผิดพลาดละก็...

                มีหินสีฟ้า...น่าจะเป็นพวกเทอร์คอยส์ฝังอยู่ใต้คอของตุ๊กตานี้

                ผมพลิกดูซ้ายขวาหน้าหลัง ขนาดของมันไม่ใหญ่ และรูปร่างหน้าตาเหมือนหนูปนกระรอกผสมกระต่าย...ถ้าจำไม่ผิด เจ้านี่มัน...

                “นี่เท่าไหร่ครับ” ผมถามทันที ซึ่งเจ้าของร้านก็ยกนิ้วให้ดู นั่นราคาถูกมากถ้าเทียบกับคุณค่าของมัน “จ่ายสด?”

                “สดสิ”

                ทันทีที่ได้ยินคำตอบนั้น ผมก็ถือตุ๊กตาตัวนั้นตรงไปที่เคาน์เตอร์ เปิดกระเป๋าเงินดู แล้วควักแบงก์ให้เกินราคาที่เขาบอกแบบไม่คิดเสียดาย

                “ไม่ต้องทอนครับ”

                แวบหนึ่ง...ผมเห็นเขาทำหน้าดูเป็นมิตรขึ้น แต่ผมไม่รอให้เขาถามอะไรหรอก รีบเดินออกจากร้านเพราะกลัวเขาจะเปลี่ยนใจ เก็บตุ๊กตานั่นใส่กระเป๋ากางเกงแล้วเดินกลับโรงแรมทันที

               

                ที่โรงแรม...ยังไม่มีใครกลับมา แบบนั้นก็ดีแล้ว

                ผมรีบขึ้นไปที่ห้องทันที เพื่อทดสอบอะไรบางอย่าง...ซึ่งแม้ไม่ทดสอบ ผมก็คิดว่าสายตาผมไม่พลาด และถึงพลาดในสิ่งที่คิด สิ่งนี้ก็มีค่าสมราคาที่ให้ไปอยู่ดี

                เจ้าสิ่งนี้...โดนผนึกอยู่นี่นา คาดว่าน่าจะเอาไว้ใช้เมื่อเจ้าของมีชีวิตมากกว่าใช้เฝ้าสุสานหลังจากเจ้าของตายไปแล้ว

                ผมรู้วิธีปลดผนึกของมัน จึงจัดการได้เพียงไม่นาน

                แล้วตุ๊กตาก็เลยกลายเป็นตัวนี้!

 

               

                มันวิ่งเล่นไปทั่วห้องอย่างร่าเริง ซึ่งผมก็แย้มยิ้มอย่างพึงพอใจ

                “เก็บไว้เซอร์ไพรซ์อาลี แล้วค่อยเอาไปลงทะเบียนดีกว่า”

                ให้ตาย...เจ้าภูตอารักษ์ตัวใหม่นี้หันมาจ้องมองผมด้วยดวงตาใสแจ๋วเหมือนคนที่ผมจะเอามันไปให้ไม่มีผิด...

               

                อาลีตั้งชื่อมันว่า... 'ลูยา'

 

 

 

edit @ 18 Nov 2012 13:27:23 by 未来 深 遠 - - [M]irai_[F]uen~~

Comment

Comment:

Tweet

สึบากิ-ขอเล่นบ้างสิคุณอาฟานาสส><

#2 By Raina_Amari on 2012-07-10 08:16

อาลี - ขอบคุณฮะ! อาฟานาใจดีที่สุดเลยยย!! >w< /โดดกอด
เราจะเป็นเพื่อนที่ดีกันนะลูยา >w<

#1 By NithiN on 2012-07-02 22:20